บทที่ 17 ตอนที่ 17

“อ๊า... อา...”

ชมพูนุชยกสะโพกเปลือยเปล่าขึ้นสูง ตามติดใบหน้าหล่อจัดที่แนบชิดลงมาหา ยิ่งลิ้นสากตวัดเลียละเลงหนักหน่วงมากเท่าไหร่ หล่อนก็ยิ่งลุ่มหลงทรมาน

“เจ้าหวานเหลือเกิน... อืมมมม หวานที่สุด...”

กายหนุ่มโป่งพองและยากจะควบคุมตัวเองได้อีก รสชาติและสัมผัสอันแสนงดงามของชมพูนุชทำให้เขาลุ่มหลงและสติสุ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ